Druk cyfrowy to jedna z najwygodniejszych metod drukarskich. Wystarczy jedynie przesłać plik do druku, aby cieszyć się skończonym projektem. Ale czy na pewno? Nasza praktyka drukarska pokazuje, że często zamiast satysfakcji u klienta pojawia się rozczarowanie, kiedy okazuje się, że wydruk nie spełnia jego oczekiwań. Nagle pojawiają się przesunięcia, inne barwy albo nieestetyczne białe krawędzie. Błędy te wynikają ze złego przygotowania pliku do druku. W trosce o zadowolenie naszych odbiorców, przygotowaliśmy spis najczęstszych potknięć, aby mogli oni dowiedzieć się, jak ich uniknąć.
Spis treści
- Jak przygotować plik do druku, aby uniknąć technicznych niespodzianek?
- Spady, czyli te nieestetyczne białe krawędzie na wydruku
- CMYK czy RGB – dlaczego kolory zmieniają się po wydruku?
- Rozdzielczość do druku a jakość zdjęć i grafiki
- Problemy z przygotowaniem pliku do druku? Pomożemy!
- Druk i projekt rozumiane jako całość
Jak przygotować plik do druku, aby uniknąć technicznych niespodzianek?
Błędy przy druku pojawiają się często u początkujących grafików albo osób sporadycznie zajmujących się grafiką, chociaż czasem nie mogą ich uniknąć nawet zawodowcy. Pierwszym problemem bywa brak znajomości wymagań technicznych drukarni. Często dostajemy projekty stworzone w programach biurowych lub aplikacjach graficznych, zapisane w niewłaściwym formacie.
Zrozumienie tego, jak przygotować plik do druku, oznacza:
- zapisanie pracy w odpowiednim formacie – przede wszystkim PDF. To najważniejszy format pliku, który sprawi, że wszystkie elementy będą miały odpowiedni układ i ustalone pierwotnie kolory. Alternatywnie AI. (czyli Adobe Illustrator), INDD (Adobe InDesign), .EPS, .TIFF, .CDR (CorelDRAW), jeśli klient chce przesłać nam edytowalny plik;
- zamiana wszystkich elementów na krzywe, czyli wektory. To najważniejszy podpunkt, dzięki któremu wydruk będzie wyglądał identycznie, jak w projekcie. Bez zmiany wszystkie użyte fonty, czyli czcionki zostaną zmienione automatycznie, co może spowodować np. modyfikację polskich znaków na nieczytelne symbole lub zupełne zamieszanie w składzie tekstu;
- dodanie spadów, czyli marginesu bezpieczeństwa. Standardowo należy dodać do projektu po 3 mm z każdej strony projektu. Obszar ten jest odcinany tuż po wydruku. Więcej o spadach poniżej.
Spady, czyli te nieestetyczne białe krawędzie na wydruku
Dlaczego drukarnie, w tym również nasza, używają spadów? Projekt kończący się dokładnie na krawędzi formatu wygląda dobrze tylko na monitorze. W procesie cięcia papier może przesunąć się o ułamki milimetra. Bez zapasu tła pojawiają się białe linie, które psują odbiór całości. Właśnie dlatego stosuje się spady, czyli dodatkowy obszar wychodzący poza docelowy rozmiar. Standardowo przyjmuje się 3 mm z każdej strony. Elementy tekstowe powinny znajdować się z kolei w bezpiecznej strefie odsuniętej od krawędzi, aby uniknąć ich przypadkowego przycięcia.
CMYK czy RGB – dlaczego kolory zmieniają się po wydruku?
Różnice kolorystyczne to kolejna kwestia, która zaskakuje klientów. Monitor korzysta ze światła, natomiast druk opiera się na pigmentach. Dlatego też projekt przygotowany na ekranie zawsze będzie wyglądał inaczej po przeniesieniu na papier. Dylemat CMYK czy RGB należy rozwiązać jeszcze przed rozpoczęciem pracy graficznej.
Materiały przeznaczone do druku powinny być od początku tworzone w trybie CMYK. Konwersja wykonana na końcu często prowadzi do utraty nasycenia barw, zwłaszcza w przypadku intensywnych niebieskich i zielonych tonów. Już podczas tworzenia projektu niemalże każdy program graficzny prosi o wybór modeli barw. W naszej drukarni, w większości zleceń przekonwertujemy plik z RGB do CMYK. Model RGB przeznaczony jest do odbioru barw na monitorach, a więc używa się go przy projektowaniu stron internetowych czy aplikacji.
Rozdzielczość do druku a jakość zdjęć i grafiki
Obrazy pobrane z internetu rzadko nadają się do materiałów drukowanych. Wynika to z ich parametrów technicznych. W sieci stosuje się niższą liczbę pikseli, ponieważ priorytetem jest szybkie ładowanie strony. W druku liczy się szczegółowość. Odpowiednia rozdzielczość do druku powinna wynosić zwykle 300 dpi w skali 1:1. Zbyt mała wartość prowadzi do rozmycia krawędzi oraz widocznej pikselizacji. Należy także unikać sztucznego powiększania obrazów, ponieważ nie zwiększa to jakości, a jedynie rozciąga istniejące dane. Najlepiej korzystać z oryginalnych plików źródłowych o wysokiej jakości.
Problemy z przygotowaniem pliku do druku? Pomożemy!
Właśnie w obliczu takich wyzwań i komplikacji w naszej drukarni powstał specjalny dział graficzny. Nie tylko zajmują się oni tworzeniem zupełnie nowych, kreatywnych projektów od zera, lecz także udzielają ważnych wskazówek na temat przesłanych gotowych plików. Mogą pomóc również zaawansowanym grafikom w uniknięciu trudniejszych problemów takich jak np.: umieszczenie grafiki na miejscu perforacji lub otworów od segregatora, zaprojektowanie tekstu w miejscu zgięcia ulotki lub folderu oraz innych, które wynikają z niezrozumienia technik introligatorskich. Możemy zaproponować klientowi mockup lub druk próbny w przypadku dużych zleceń, aby ułatwić mu podjęcie decyzji.
Druk i projekt rozumiane jako całość
Już od początku tworzenia projektu w programie graficznym trzeba patrzeć na niego przez pryzmat przygotowania do druku. Większość problemów wynika z pośpiechu albo pracy na niewłaściwych ustawieniach. A więc warto poświęcić dłuższą chwilę na dokładne sprawdzenie pliku przed wysyłką, spojrzeć na niego drugi, a nawet trzeci raz, ponieważ to detale decydują o tym, jak materiał będzie prezentował się po wydrukowaniu.
Masz pytania o przygotowanie pliku do druku?
Skontaktuj się z nami — podpowiemy, jak uniknąć błędów ze spadami, kolorami i rozdzielczością jeszcze przed realizacją.